Kościół św. Elżbiety. Lwów

Kościół św. Elżbiety. Lwów

Fortuna Illia
płótno, olej, 85 x 60, Kijów, 2006

Pomysł budowy kościoła św. Elżbiety we Lwowie zrodził się w ostatnie lata XIX wieku. Miał stać się kościołem parafialnym zachodniego przedmieścia, które w tym czasie było zamieszkane przeważnie kolejarzami i intensywnie rozbudowywało się.

Świątynię budowano w latach 1903-1911 na koszty lwówskich kolejarzy (niektóre źródła podają, że kościół był zbudowany w pamięć małżonki Franciszka Józefa I, wspaniałej cesarzowej Elżbiety, która została zabita). W konkursie wzięli udział 19 projektów wśród których najlepszym uznano projekt wybitnego ówczesnego architekta, absolwenta Politechniki Wiedeńskiej i Lwowskiej, Teodora Talowskiego. Kierownikiem buwowy kościoła był inżynier Karol Richtman. Kościół określany jako „największa i zarazem najpiękniejsza świątynia lwowska ery nowożytnej” oraz „najwspanialszy zabytek architektury sakralnej epoki historyzmu na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej”.

Świątynia w stylu neogotyckim z wieżami o wysokości 85 m. z elementami architektury okresu romańskiego, konsekrowana jesienią 1911 roku, jednak wnętrze świątyni nigdy nie było ukończone. Wiele przygotowanych dla niego elementów zostało zniszczone przez władze radzieckie oraz Niemców, którzy okupowali Lwów w 1939 roku. Dekorowanie wnętrza zostało skończone dopiero w latach 90-ch XX wieku. Dziś w dawnym kościele św. Elżbiety – kościół greko-katolicki świętych Olgi i Elżbiety.

Źródła:

  • Górska A., Kresy. Przewodnik. Skarby kultury. Zabytki. Tradycja. Informacja turyczna, Kraków
  • Путівник по місту Львів
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Bw._El%C5%BCbiety_we_Lwowie